De duivel

Wedstrijd zeilen is ook in Engeland populair. Ik was getuige van een zeilwedstrijd op zee.
Zeilbootjes van 4 meter die golven trotseren waardoor het op koers houden een hele kunst is.
Dit keer zelf niet meegedaan maar uitgevaren met het boeienschip. Het boeienschip legt de wedstrijdboeien op een vooraf bepaalde GPS locaties zodat de wedstrijdboten een traject kunnen afleggen. Nu heb ik dit vroeger ook wel eens gedaan maar nooit op zee.

Dolfijnen

Uren zitten turen over het water. Elk golfje brengt hoop, helaas niets meer dan de oneindige deining van de zee. Een schaduw, een vlek onder het oppervlakte zou het enthousiasme aanwakkeren. Maar helaas geen vin! De natuur heeft andere verschijnselen als bezienswaardigheid. Plastic flessen, vuilniszakken en olie zijn de wonderen die wij mogen aanschouwen op deze deinende plas. De deining reinigt de zee van al dat menselijk wonder. Eenmaal aangespoeld trappen we bij een strandwandeling tegen dat wat onze voet raken kan. We bekritiseren niet de afkomst maar vertellen hoe vuil het er was.

Negen uur woensdagmorgen. Schip ligt te dobberen in de box en het zonlicht weerkaatst in het spiegel gladde water.
Heerlijk die frisse ochtend lucht. Het schip ligt met haar spiegel naar de steiger, opstappen is dus geen probleem.
Ik til mijn been over de railing en blijf haken. Mijn gewicht hangt al iets teveel naar voren waardoor armen onrustig  beginnen te zwaaien. Ik grijp de verstaging en duik in de kuip. Zo, ik ben aanboord.
Met een nonchalante beweging sta ik op en kijk snel om me heen. Gelukkig ….niemand.
Als de dag zo begint moet ik gaan oppassen. Schip is open! Zal de schipper wel ergens in de haven zijn.